MOSAFER

مسافر بود
نمیدونم چرا هرکیو دوست داشتم
مسافر‌ بود

والا نیس به کام
زندگی
هر شب رو این تراس
صرف میشه مغز
روی قصه ها
تولید یه حس خاص
تا حسه شهوته گل کرد
یه دو تا چک محکم
منو بکشید سمت کار مثبت
که به دوور از نفرت و عقدس
خیره نباشم به گذشتن عمرم
به جایی میرسی که نمیگیره صرفت
بدو بدو سقوط میکنی از پل شهرت
دوباره برمیگردی به اون زندگی بغرنج
شباش پره از قصس
پره جمعه اس
خودتو تو خالی تر خود جملس
باس مجبورش کنن که بدوئه تندتر
به صرفه‌ جیبه گندس
امروز تولدمه
وقتتش رسیده که تازه شه قدرت

مسافر بود
نمیدونم چرا هرکیو دوست داشتم
مسافر‌ بود

من حرفامو خام میریزم تو تنور
پخته میاد از گلوم
به مزاغشون خوش نیومد
که الان هیچکدوم نموندن پهلوم
حرفتو فقط خودت میفهمی
وقتی تو باغچه ی خودت میگردی
این ننگ هایی که بقیه میچسبونی
همون کاراییه که خودت میکردی
پس دیگه حرفی نی
صدام میرسه به مغزت
ولی با یه تاخیری
اهل موندن نیستی
تو ام مثل اونی که
مسافر بود
نمیدونم چرا هرکیو دوست داشتم
مسافر‌ بود